Alles van waarde is binnen

Museum Voorlinden laat me niet los. Daarom trok ik opnieuw de duinen van Wassenaar in, om nogmaals te ervaren hoe mooi de wisselwerking tussen buiten en binnen er is. Deze keer hing er veel grijs in de lucht, met nu en dan een lichte regenbui. Maar dat maakte het uitzicht vanuit het museum niet minder. Door de regen van de afgelopen dagen waren de bloemborders ontploft en baadde Voorlinden in het groen. 

Tony Matelli, Weed, 2011

Dit groen was ook het museum ingetrokken. In één van de museumzalen zag ik tussen muur en vloer een paardenbloem, een bronzen kleinood van de hand van Tony Martelli. En op een aantal foto’s van Rodney Graham glinsterde het groen zo dat het leek of het er net was opgehouden met regenen. De tentoonstelling opent met Newspaper Man, een intrigerende foto waarin Graham je op een bankje in het groen gezeten door twee gaten in een ongekreukte oude krant aankijkt. De kunstenaar verwijst hiermee naar het laatste werk van Marchel Duchamp, waarin deze de toeschouwer door twee gaten in een deur naar een naakte dame in welig groen laat kijken. Bij Graham zijn de rollen omgedraaid en bekijkt de kunstenaar zijn toeschouwer. That’s not me heet de tentoonstelling, een titel die onderstreept dat Graham in zijn foto’s graag in de huid van een ander kruipt, maar die wat mij betreft misleidend is.  Want als je door de museumzalen dwaalt krijg je juist een prachtig inkijkje in de mens Rodney Graham: een intellectuele man met een rijke culturele bagage, die de wereld graag naar zijn hand zet en geniet van speelse verwijzingen naar hoogtepunten uit de kunstgeschiedenis. De fraaie stilering van zijn foto’s toont dat buitenkant voor Graham belangrijk is, maar het is uiteindelijk zijn innerlijk dat zijn werk extra lading geeft.  

Rodney Graham, Newspaper Man, 2017 (Foto: Museum Voorlinden)

Zo is het ook met ons werk. Want hoe belangrijk het ook is om goed naar buiten te kijken en de ideeën op te snuiven die kolken in de maatschappij, zonder goed ontwikkeld innerlijk vallen ze dood achter de kast. Zonder eigen ideeën kun je de werkelijkheid niet ondervragen. Ik leerde dit zo’n twintig jaar geleden, toen ik een collega om raad vroeg in het kader van een samenwerkingsproject met partijen uit de samenleving. “Ga nooit zonder eigen ideeën op pad”, hield hij mij voor, “want met een leeg hoofd kun je niet samenwerken”.   

Een mooie raad waar ik aan moest denken toen ik voor een ander kunstwerk stond. Op een plateau stond een een verknipte versie van Dantes’s La Divina Commedia, door Sabrina Mezzaqui kunstig in de vorm van een spiraal weer in elkaar gezet. Waarmee ze op prachtige wijze de tocht van Dante door hel, vagevuur en hemel verbeeldde. En voor mij het belang van ‘inhoud’ onderstreepte, want als Mezzaqui laten we zeggen een uitgave van Pietje Bell had gepakt was het ook vast een knap stukje knipwerk geweest, maar had het toch aanzienlijk minder interessante kunst opgeleverd. Nee, de inhoud waarmee je start is altijd cruciaal. Alles van waarde is binnen. 

© Martin Lok (25 juli 2017)


Gegevens kunstwerken
Naam: La Divina Commedia
Maker: Sabrina Mezzaqui (Bologna, 1964)
Wanneer is het gemaakt: 2008

Naam: Newspaper Man
Maker: Rodney Graham (1949) 
Wanneer is het gemaakt: 2017 

Naam: Weed 
Maker: Tony Matelli 
Wanneer is het gemaakt: 2011

Waar te vinden: Museum Voorlinden

Deze column is ook gepubliceerd als zomercolumn (2017) op de intranet websites van de Haagse ministeries

Share...Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInEmail this to someonePin on Pinterest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *